woensdag, mei 28, 2008

De tijd vliegt voorbij....

dus snel een verslagje over de meivakantie en andere benoemenswaardige zaken want over twee maanden is het alweer zomervakantie.

De meivakantie begon met voor de eerste keer een lang weekend naar de papa's (vanaf donderdagmiddag tot zondagmiddag) Poeh dat was en is nog steeds wel even wennen zeg de kinderen zo lang weg. De mama's liepen verloren in eigen huis. De kinderen gingen de week erop ook nog twee dagen logeren in Philippine dus echt veel hebben we ze niet gezien in de vakantie. Maarrrr we hebben op de dagen dat ze wel thuis waren in de vakantie veel leuke dingen gedaan. Dit waren de hoogtepunten:

Met mijn moeder zijn Daniel en ik naar het spoorwegmuseum geweest. Daar kom je de dag wel door met alles wat er zien valt aan prachtige treinen en er zijn genoeg boeiende activiteiten om aan mee te doen. Zo werd er bijvoorbeeld een demonstratie gegeven over “seinlichten” en er reed buiten continue een minitreintje waar kinderen in mochten meerijden.
Daniel loopt nooit weg, maar gedurende die dag moesten oma en ik hem een keer uit de cockpit van een trein vissen. Hier kon hij het werk van een machinist ervaren. Het was een prachtige dag.



De logeerpartij bij de ouders van Chantal was leuk geweest. Wij hadden bij het wegbrengen van de kinderen afgesproken bij oom Stephan en tante Manuela. We hebben samen nog een paar uurtjes doorgebracht op een strandje bij hen in de buurt. De omgeving is daar prachtig. De kinderen hebben veel mooi gehad en bij opa en oma in de tuin gefietst en gespeeld.

Gelukkig was er ook thuis veel vertier en vermaak, zo deed de Fun Valley tour weer speeltuin Goudenstein aan. Hier konden de kinderen een goochelshow en poppenkast zien en er werd geschminkt en ze konden zich uitleven op een groot springkussen.
Het waren mooie dagen. Iedere dag had Daniel wel energie om iets te ondernemen. Hij heeft ook veel met zijn vriendjes gespeelt. Ook Estella genoot van alle aandacht en activiteiten.

Daniel had wel last van een ontstoken teen en het heeft tot deze week geduurd voordat het echt over was. Na de meivakantie merkte wij dat hij niet zo goed in zijn vel zit. Hij wil weer alles beter kunnen dan hij aan kan en daardoor wordt hij verdrietig en raakt gefrustreerd. Verder moest hij voor “controle” onderzoek naar de VU en via een doorverwijzing van onze eigen tandarts naar de kindertandarts. Daar is geconstateerd dat hij twee gaatjes heeft die, onder narcose, in twee behandelingen gevuld moeten worden. Daniel zit inmiddels zo aan zijn tax qua medische behandelingen zodat hij er heel weinig zin heeft om aan een behandeling mee te werken. Wij vinden dat natuurlijk niet gek.

De komende weken hopen we dat er iets meer rust in de tent komt want de kinderen en wij zijn een beetje van de leg door al die onregelmatige, maar over het algemeen toch leuke dagen.

En om met heel goed nieuws af te sluiten: Daniel ziet er nog steeds fantastisch schoon uit. Zijn haar heeft inmiddels de proporties van een afrocoupe aangenomen en de uitslagen in het ziekenhuis blijven ons geruststellen. Een paar weken geleden waren we met Daniel op de poli en de echo zag er heel goed uit, hier en daar wat opgezette kliertjes maar niet meer of minder dan een ander kind van zijn leeftijd. Daniel vond het allemaal best in het ziekenhuis en begroette de radioloog ook heel joviaal: "Hee, ik ken jou!" Hij mocht daarna een grabbelding uitkiezen en koos een insect die hij prompt bombardeerde tot kliertje (zijn knuffel heet kniertje). Daarna nog bloedgeprikt en de volgende dag bij de oncoloog bleek uit verder onderzoek dat Daniel hele schone kliertjes had.