zondag, december 30, 2007

Dat 2008 maar eens een keer een mooi jaar mag worden....

voor ons en voor iedereen. Dat is onze grootste wens.

2007 eindigde met een heerlijk weekje vakantie in de Achterhoek, aangeboden door Stichting Gaandeweg. Het was een fijne week, op bezoek bij lieve dames in Arnhem, bij geweldige gepensioneerde conducteurs en treinmachinisten van het openbaar vervoer museum in Doetinchem die speciaal voor Daniel hun deuren nog wijder opengooiden en veel jan klaassen en katrijn.

vrijdag, december 07, 2007

SINT NIET GEZIEN, MAAR HIJ WAS DANIEL NIET VERGETEN



Deze week begon goed. Op zondag vierden we met opa en oma sinterklaas met mooie cadeaus van de sint. De Sint had het oude fietsje van Daniel weer helemaal opgelapt voor Estella en Daniel kreeg een heuse grote jongens mountainbike.

Maandag ging Daniel een ochtend naar school en s’middags werd hij ziek, erg ziek. Hij kreeg koorts en werd misselijk. Hij spuugde alles wat hij in z’n maag had eruit. Dit spugen ging s’nachts door en ook de volgende dag. Pas na een flinke dosis Zofran hield de misselijkheid op. Opvallend was ook dat zijn paar donshaartjes en laatste wenkbrauwhaartjes compleet verdwenen waren. Woensdag was hij de hele dag koortsvrij, maar zeer verzwakt, dus kon hij niet naar school om het sinterklaasfeest te vieren. Gelukkig kon hij wel genieten van onze pakjesavond bij ons thuis. Het werd een gezellige avond met een leuke surprise waarmee de hele kamer onder zat.



Estella had wel sinterklaas live meegemaakt op de crèche en daar droomde ze heftig over op de nacht van woensdag en donderdag. Om een uur of twee s’nachts begon ze te schreeuwen (zowel op zijn Vlaams als op zijn Nederlands) en wilde alleen maar getroost worden door 'andere borsjt'. En als Estella weer voor de nodige nachtslokjes komt, is ze echt van slag. Door haar onrust werd Daniel ook wakker om een uur vijf. Hij kwam bij ons in bed liggen. De volgende dag waren we allemaal erg moe. Iedereen bleef maar gapen en Daniel voelde erg warm aan. Zijn temperatuur was dan ook opgelopen tot bijna 38.5. Tijd om het ziekenhuis te bellen want dit was toch een raar patroon; begin van de week koorts, dan zakt de temperatuur weer vervolgens komt het weer terug. De oncoloog zei dat dit inderdaad onderzocht moest worden door middel van een bloedtest en een lichamelijk onderzoek. Iedereen dus snel in de kleren en ons klaarmaken voor een bezoek aan de poli van het ziekenhuis.
Het bleek gelukkig erg mee te vallen. Na vier buisjes bloed en onderzoek kwam er uit dat Daniel was besmet met een verkoudheidsvirus en er geen sprake was van een bacterie. Uit de bloedtest bleek dat zijn weerstand goed genoeg is om het virus zelf op te vangen zonder hulp van extra antibiotica, naast zijn huidige continue dosis, en de oncoloog wist verder te melden dat hij nog steeds last heeft van de nawerkingen (zoals verlies van nieuwe donsharen) van zijn laatste chemo-kuur.
Wij zijn allen weer gerust gesteld.

Liefs van mama Gien